De Hooglandse Hulpdienst was jarenlang een begrip in het dorp. Vrijwilligers hielpen inwoners met boodschappen, huishoudelijk werk en boden een luisterend oor. Uiteindelijk veranderde de zorg en ging de organisatie op in een grotere stichting.
Op de website van de Historische Kring Hoogland (HKH) staat een schat aan informatie over ons dorp. De artikelen in het ledenmagazine ‘De Bewaarsman’ laten de geschiedenis herleven. De komende tijd publiceren we iedere maand een verhaal over de historie van Hoogland, in samenwerking met de HKH. Dit keer aandacht voor de Hooglandse Hulpdienst in het laatste kwart van de vorige eeuw. Op de website van de HKH staat een veel uitgebreidere versie, geschreven door Gerard Raven.
De Hooglandse Hulpdienst
Toen Tilly Peet-Bakker in de jaren zeventig zag dat nieuwe bewoners van Hoogland elkaar nauwelijks kenden, ontstond een plan. Waarom geen vrijwilligersorganisatie die mensen helpt als familie, buren of de professionele zorg dat even niet kunnen?
Samen met Annie Schimmel en andere vrijwilligers richtte zij in 1975 de Hulpdienst Hoogland op. De eerste hulpvragen kwamen al snel binnen. Vrijwilligers deden boodschappen, hielpen in het huishouden, pasten op kinderen of boden een luisterend oor.
Annie Schimmel herinnert zich haar eerste klus nog goed: “Ik vond het eng, zomaar bij een vreemde.” Dat gevoel verdween snel. De groep groeide uit tot een enthousiast team dat dag en nacht klaarstond.
Tilly Peet vertelde later: “Mensen hielden je aan op straat. Annie en ik waren eigenlijk altijd op pad.”
De Hulpdienst werkte bewust naast de professionele zorg. Zodra hulp ingewikkelder werd, schakelden de vrijwilligers huisartsen of maatschappelijk werk in.
Meer dan hulp
De organisatie deed al snel veel meer dan alleen hulp verlenen. Er kwam een Welkomstgroep voor nieuwe inwoners, het Wisselkraampje waar mensen elkaar ontmoetten tijdens creatieve ochtenden en een inzamelproject voor tweedehands meubels. Ook ontstond een club voor mensen met een lichamelijke beperking.
Vrijwilligers organiseerden bovendien acties om geld in te zamelen. Een fancyfair in 1976 werd een groot succes en maakte de Hulpdienst in één klap bekend in het dorp.
De kracht van de organisatie zat volgens de initiatiefnemers in het persoonlijke contact. “We hadden energie voor twintig; geen berg was te hoog,” zei Annie Schimmel. Maar juist die enorme inzet vroeg veel van de bestuursleden. Ze waren dag en nacht bereikbaar en combineerden het vrijwilligerswerk met hun gezin.
Vanaf de jaren tachtig veranderde de samenleving. Steeds meer zorgtaken werden professioneel georganiseerd en vrijwilligers kregen te maken met complexere hulpvragen. Daarom werd de Hulpdienst geleidelijk anders ingericht, met een eigen kantoor en coördinatoren.
In 1992 fuseerde de Hulpdienst Hoogland met de andere wijkhulpdiensten in Amersfoort. Daarmee kwam een einde aan een zelfstandige organisatie die bijna twintig jaar lang een belangrijke rol speelde in het dorp. De herinnering aan die tijd bleef echter bestaan. Zoals Tilly Peet het samenvatte: “Het was heel warm. Je kon alles tegen elkaar zeggen.”
Lees het hele verhaal met veel foto’s, anekdotes en interviews.
Meer artikelen van de Historische Kring in samenwerking met de VDH staan op een andere pagina.
Op de bovenste foto: Jannie Smallenbroek en een vriendin (waarschijnlijk Marion van Hees) bekijken het werk van het Wisselkraampje. Achter Jannie staan Greet Vos en Bep Oostveen. Rechts zittend Tiny Wils. Foto Hooglands Nieuwsblad 26.2.1988 (JS).
Toevoeging door redactie VDH: De Hooglandse Maatjes -in feite een soort voortzetting van de Hulpdienst- is in 2010 opgericht. Zie ook: Hooglands initiatief ‘ANWB automaatje’ wordt onderdeel van Indebuurt033.
Marion van Hees, Janneke van Harten, Ria Abbring en Tilly Peet zijn elf jaar actief geweest als bestuurslid, soms ook als vrijwilliger, van het latere initiatief: ‘de Hooglandse Maatjes’. Mede door hun hoge leeftijd (80+) hebben zij hun taken een paar jaar geleden overgedragen aan de huidige dragende krachten: Gerda Wesdorp en Dini Koelman.