Michel en Simon Smink hebben in oktober 2026 de aandelen van Smink Infra, Zandink Zandhandel en Eeltink Zandwinning overgenomen van hun vader Henny. Daarmee blijft het bedrijf in handen van de familie. In de dagelijkse leiding verandert weinig.
Volgende generatie aan het roer
Met de overname zetten Michel en Simon het werk van hun vader en grootvader voort. De bedrijven zijn actief in onder meer de grond-, weg- en waterbouw, zandwinning en vastgoed.
De overdracht markeert een nieuwe fase in de geschiedenis van het familiebedrijf. De familie blijft zich richten op de bestaande activiteiten en op nieuwe kansen in de markt.
“We zijn trots op wat onze ouders en grootouders hebben opgebouwd. Het is aan ons om daar op onze eigen manier mee verder te gaan”, zeggen Michel en Simon Smink. “Met dezelfde mensen, dezelfde mentaliteit en natuurlijk oog voor nieuwe kansen.”
Dagelijkse leiding blijft vertrouwd
De overname brengt weinig veranderingen in de dagelijkse praktijk. Michel blijft als operationeel directeur betrokken bij de dagelijkse leiding van de bedrijven. Hij werkt daarbij samen met algemeen directeur Fred Jan Moll.
Simon blijft zich richten op Smink Vastgoed. Daarmee houden beide broers hun eigen taken binnen de familieonderneming.
Ook Henny kijkt met vertrouwen naar de toekomst van de bedrijven.
“We hebben met elkaar iets moois opgebouwd. Ik ben trots op onze mensen en heb er alle vertrouwen in dat Michel en Simon dit op hun eigen manier voortzetten”, zegt hij.
Van grondverzet naar veelzijdig bedrijf
De geschiedenis van de Smink-bedrijven begon in 1955. Wim Smink startte toen op 25-jarige leeftijd in Hoogland een eenmansbedrijf in grondverzet. Hij werkte vanuit huis en beschikte over één tractor met een laadschop (foto). In de jaren daarna groeide het bedrijf mee met de ontwikkeling van Nederland en de toenemende vraag naar wegen en bouwgrond.
In 1975 breidde Wim zijn activiteiten uit met afvalverwerking. Daarmee verwierf hij grote bekendheid in de regio. De heuvels langs de snelweg A1 bij Amersfoort staan lokaal bekend als ‘de berg van Smink’.
In 1990 namen Henny en Jos Smink, de tweede generatie, de leiding over. In 2006 verkocht de familie het afvalbedrijf aan het Britse bedrijf Shanks (het bedrijf heet inmiddels Renewi). De zandhandel bleef in handen van Henny en ging verder onder de naam Zandink Zandhandel.
Uitbreiding en nieuwe activiteiten
Ook na de verkoop van het afvalbedrijf bleef de familie actief in verschillende bedrijfstakken. In 2008 begon zoon Jos met de bouw van een nieuw pand aan de Vanadiumweg 1 in Amersfoort. Een jaar later startte hij daar Smink Machines. Dit bedrijf breidde zijn activiteiten in de jaren daarna verder uit.
Ook de zandhandel van Henny groeide door verschillende overnames. De activiteiten ontwikkelden zich verder onder de naam Smink Infra en kregen een vestiging in Nijkerk. Naast Smink Infra en Zandink Zandhandel maakt ook Eeltink Zandwinning deel uit van de bedrijven waarvan Michel en Simon in oktober 2026 de aandelen hebben overgenomen.
Diepe wortels in Hoogland
De oorsprong van de bedrijven begon in Hoogland. Wim bouwde daar vanuit een eenvoudige achtergrond een omvangrijk bedrijf op. ‘De zandman’ kwam daarmee uiteindelijk zelfs op de lijst van rijkste Nederlanders van het blad Quote. Daar werd zijn vermogen in 2020 geschat op 210 miljoen.
Wim bleef tot zijn dood nauw verbonden met Hoogland, waar hij opgroeide. Hij woonde uiteindelijk aan het begin van de Coelhorsterweg. Wim Smink overleed op 12 april 2022 op 91-jarige leeftijd. Zijn ondernemerschap legde de basis voor de bedrijven die zijn familie nu voortzet. Daartoe behoren ook de Golfclub Hoogland/Amersfoort, de restaurants Concordia en De Kooi en het pand aan de Zevenhuizerstraat naast Concordia, waar nu alleen nog Cafetaria Hoogland gevestigd is.
Linken:
* Een overzicht van de geschiedenis van Smink infra: Historie – Smink Infra
* Een overzicht van de geschiedenis van Smink Machines: Historie | Smink Machines
Foto’s: Persbericht en website Smink Infra
Wim Smink ziet familiedrama in de WOII
De Oorlogsgravenstichting meldt dat Wim Smink als tiener gedurende de Tweede Wereldoorlog een drama meemaakt en schrijft:
Op 23 april 1945 denkt de 29-jarige Jan Braam dat de oorlog is afgelopen. Hij is verzetsman van het eerste uur. Hij heeft in de oorlog veel angst gekend, omdat hij onderduikers heeft. Hij viert de bevrijding dan ook met hen samen. Maar naar blijkt één dag te vroeg.
Er komen Duitse soldaten zijn erf op en Jan Braam schiet ze in paniek dood. Dit eindigt in een represaille waarbij zes mensen van de verzetsgroep worden omgebracht.
Bij de familie Smink, die niet actief is in het verzet en waar ook geen onderduikers zitten, wordt vader Hendrik met zijn twee zonen Henk (17) en Bertus (21) voor de ogen van zijn gezin doodgeschoten. De moeder met haar jongste zoon en vier dochters blijven in verbijstering achter.
Een dag later, op dinsdag 24 april 1945, wordt Amersfoort bevrijd. Wim Smink vertelt over zijn moeder die na deze dag nog slechts twee jaar heeft geleefd. “Eigenlijk huilde ze elke dag opnieuw, je zou kunnen zeggen dat ze aan een gebroken hart is gestorven.”